Kısa yanıt
- Oluşturun. QR ve barkod oluşturucuyu açın, işi seçin — bir bağlantı, bir Wi-Fi ağı, bir kişi kartı — ve kodun taşıyacağı tam diziyi kontrol edin; sayfa onu saklamak yerine gösterir. Baskı için SVG'yi, ekranlar için PNG'yi dışa aktarın.
- Bir tane basın. Gerçek boyutta, gerçek kâğıda, iki yüzlük baskıdan önce.
- Kanıtlayın. Provayı telefonla fotoğraflayın — açılı, mekânın kendi ışığında — ve fotoğrafı QR ve barkod okuyucuya bırakın. Çözülen içeriği ve bağlantıysa gerçekte ulaştığı ana makineyi gösterir. Kastettiğinizle örtüşüyorsa baskı güvendedir.
İki araç da tarayıcınızda çalışır ve hiçbir yere hiçbir şey göndermez — bu, bir Wi-Fi kodu için, içindeki parolanın hiçbir zaman başkasının sitesine yazılmadığı anlamına gelir.
Doğrulamanın gerçekten yakaladıkları
- Yazım hatası. En yaygın arıza kod değildir: içindeki adrestir. Geri okumak, yapıştırdığınızı sandığınızı değil, gerçekte kodlananı sınayan tek kontroldür.
- Boyut ve mesafe. Salonun karşısından okunacak bir kod, kartvizittekinden daha iri modüller ister. Provayı insanların duracağı yerden fotoğraflamak dürüst testtir; oluşturucunun hata düzeltme seviyeleri, her birinin yoğunlukta neye mal olduğunu açıkça söyler.
- Renkler. Açık zemine koyu basılmış kodlar okunur; düşük kontrastlı marka paletleri çoğu zaman okunmaz. Okuyucu çoğu telefondan dayanıklıdır: fotoğrafta o zorlanıyorsa, lobideki en eski telefonun hiç şansı yoktur.
- Kat yeri ve parlama. Reed-Solomon düzeltmesi, yarı örtülmüş bir kodun yine de okunmasını sağlar — sizin seçtiğiniz seviyeye kadar. Havaya açık asılacak bir afiş, en yüksek seviyeyi ve onun bedeli olan biraz daha sık kodu hak eder.
Aynı okuyucu, sizin olmayan kodlar için
Doğrulamak, başkasının bastığı QR'ı açmanın da güvenli yoludur. Okuyucu, herhangi bir şey açılmadan önce adresin tamamını ve gerçekte ulaştığı ana makineyi gösterir ve bağlantıyı gizleyen numaraları adıyla söyler: @ işaretinden önceki kullanıcı adı, benzer görünüşlü bir alfabe, bir yönlendirme. Parkmetredeki çıkartma bu incelemeyi hak eder; kongre yaka kartı da. Sizin adınıza hiçbir şey açılmaz ve taradığınız hiçbir şey hiçbir yere gönderilmez.
Bunu her hafta yapıyorsanız
Oluşturmak ve denetlemek bilerek iki sayfada yaşar: her biri tek bir iş yapar ve her biri hiçbir şeyin makinenizden ayrılmadığını tek başına kanıtlayabilir. Ama ikisi de açık kaynaktır: MIT lisansı, bağımlılıksız ES modülleri — oluşturucunun kodlayıcısı ve okuyucunun Reed-Solomon çözücüsü, her biri kendini anlatan bir README ile.
Masanızdan her hafta kod çıkıyorsa, bir kod aracısını depoya yönlendirin ve üretip çizilen kodu hemen çözücüden geri geçiren bir sayfa isteyin: her dışa aktarmada bir öz sınama. Modüller okunmak için yazıldı ve onları alıp götürmek, lisansın tam da var olma nedenidir.